Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου

Εξώφυλλο
Metaichmio Publications, 1971 - 261 σελίδες
0 Κριτικές
27 Οκτωβρίου 1940: θα τη θυμάται αυτή τη μέρα ο Πέτρος που πέθανε το τριζόνι του. Θα τη θυμάται γιατί την επομένη ακούει τη φωνή της μητέρας του να του λέει: «Σήκω…, έγινε πόλεμος. Δεν ακούς τις σειρήνες;» Όταν ο πόλεμος έφτασε στο κατώφλι της Ελλάδας, ο Πέτρος ήταν εννιά χρονών, είχε μια χελώνα για κατοικίδιο, αγαπούσε με πάθος τις αμερικάνικες ταινίες και γνώριζε τον πόλεμο μόνο μέσα από τα βιβλία του. Τώρα όμως τον βιώνει κάθε μέρα, μαζί με τους γονείς του, τον παππού του και τη μεγαλύτερη αδελφή του, την Αντιγόνη, αρχίζοντας έναν μεγάλο περίπατο, μια βόλτα στην Αθήνα της Κατοχής, στα δύσκολα εκείνα χρόνια της πείνας, των συσσιτίων, του φόβου, των διωγμών, με την ελπίδα να σιγοκαίει κάπου στο βάθος. Με οδηγό τους αγαπημένους του ήρωες από την ελληνική ιστορία και την εφηβεία προ των πυλών ο Πέτρος, με την αδελφή του και τους φίλους τους, δε διστάζει να πάρει μέρος στην Αντίσταση, σαμποτάροντας γερμανικά οχήματα, γράφοντας συνθήματα «ΠΕΙΝΑΜΕ! ΔΩΣΤΕ ΜΑΣ ΝΑ ΦΑΜΕ» στους τοίχους και έχοντας πάντα για σύνθημα ένα τραγούδι που φλογίζει τις καρδιές τους: Πάντα μπροστά μας, για μια καινούρια ζωή…
 

Τι λένε οι χρήστες - Σύνταξη κριτικής

Δεν εντοπίσαμε κριτικές στις συνήθεις τοποθεσίες.

Περιεχόμενα

Ενότητα 1
Ενότητα 2
Ενότητα 3
Ενότητα 4
Ενότητα 5
Ενότητα 6
Ενότητα 7
Ενότητα 8
Ενότητα 14
Ενότητα 15
Ενότητα 16
Ενότητα 17
Ενότητα 18
Ενότητα 19
Ενότητα 20
Ενότητα 21

Ενότητα 9
Ενότητα 10
Ενότητα 11
Ενότητα 12
Ενότητα 13
Ενότητα 22
Ενότητα 23
Ενότητα 24
Ενότητα 25

Άλλες εκδόσεις - Προβολή όλων

Συχνά εμφανιζόμενοι όροι και φράσεις

Αθήνα ακόµα ακόµη άµα ανθρωπάκι Αντιγόνη άρχισε άσπρο ατελιέ Αχιλλέας βράδυ γειτονιά Γερµανοί γιαγιά Γιάννης Γιαούρτερ γιατί Γκαριµπάλντι γύρισε δεν ήτανε δουλειά δρόµο Δροσούλα δυο είπε είχανε είχε πει έκανε εκείνος έλεγε έναν έτσι έχει ζάχαρη ήτανε θα θαρρείς θείος Άγγελος Θόδωρο κάθε καλά καµιά κάνει κανείς κανένας κάτι κάτω κεφάλι κι ας κι ο Πέτρος κι ύστερα κοίταξε κοντά κόσµος κρεβάτι Λεβέντη λέει Λέλα λένε λες λίγο µα µαζί µαλλιά µαµά µαµάς µας µάτια µε µια Μεγάλη Αντιγόνη µεγάλο µέρα µέρες µέσα µετά µην µόλις µονάχα µόνο µου µπαµπάς µπορεί µπορούσε µπροστά ξερε ξέρει όλα όλη όλο όλοι όµως όπως όταν ούτε Όχι πάει πάνω παππούς πάρει Πέτρος δεν πήγαινε πήγε πήρε πια πιο πίσω πιτζάµες πόδια πόλεµο πολύ πόρτα πού πριν πως ραδιόφωνο Ρίτα ρώτησε σαν σπίτι στιγµή Στορµ σχολείο Σωτήρης Τάιρον Πάουερ τίποτα τόσο τότε Τσουένι τώρα φορά φορές φορούσε φωνή χέρι χέρια ψωµί ώρα

Πληροφορίες βιβλιογραφίας