Εικόνες σελίδας
PDF
Ηλεκτρ. έκδοση

mit, quam Mithridatico bello meruerant. Hostiles motus, nulla postea expeditione suscepta, per legatos compescuit: nec per eos quidem, nisi cunctanter et necessario. Reges infestos suspectosque comminationibus magis et querelis, quam vi, repressit. Quosdam, per blanditias atque promissa extractos ad se, non remisit: ut? Maroboduum Germanum, Rhascupolim Thracem, 9Archelaum Cappadocem , cujus etiam regnum in formam provinciæ redegit.

XXXVIII. Biennio continuo post adeptum imperium, pedem porta non extulit: sequenti tempore, præterquam in propinqua oppida , et quum longissime, Antio tenus, nusquam abfuit: idque perraro et paucos dies , quamvis, provincias quoque et exercitus revisurum se, sæpe pronunciasset, et prope quotannis profectionem' præpara

vehiculis comprehensis , commeatibus per municipia

1

ret,

Id addere non attinebat, quum Ti

bric. ad Dion. XLVII, 25, et quos berius omnia ad Senatum referret. ille laudat. Quum fratrem Cotyn Est, Toti Cyzicenorum civitati, non interfecisset, per dolum a Romasingulis quibusdam civibus, illi pu nis captus inque Urbem tractus, blicam, non his privatam, liberta- postea Alexandriam devectus et ibi tem ademit. Muller, mutata inter interemtus est: ann. 772; vide Vell. punctione, suadebat, ausis publice. II, 129; Tacit. Ann. II, 64-67. At verborum ordo ita minus placet. 9. Archelaum. Hunc accusatum

7. Maroboduum. Marcomanno a suis Tiberius juvenis defenderat: rum rex fuit, qui eo duce Boiohe vide supra, c. 8. Quum quinquamum occuparunt. Ejus ingenium gesimum annum Cappadocia potidescribit Vellei. II, 108. Victus est retur, invisus Tiberio, quod eum ann. 770 ab Arminio; Tac. Annal. Rhodi agentem nullo officio coluisII, 46; et ann. 772, auctore Ca set, ann. 770 Liviæ literis Romam tualda , desertus a suis ad Tiberii evocatus et in Senatu accusatus misericordiam profugit, a quo Ra- periculum quidem evasit, sed mox, vennæ habitus per duodeviginti an incertum sponte an fato, ibi mor. nos Italia non excessit. Tacit. An tuus est , et regnum in provinciam nal. II, 62 et 63.

redactum. Cf. Tacit. Annal. II, 42; 8. Rhascupolim. De maxima in

Dion. LVII, 17. scribendo hoc nomine varietate vi XXXVIII. 1. Et.... profectionem de præter interpretes ad h. I. Fa præpararet. Ita ann. 767, auctore

et colonias dispositis, ad extremum vota pro itu et reditu suo suscipi passus, ut vulgo jam per jocum? Callippides vocaretur: quem

cursitare, ac ne cubiti quidem mensuram progredi, proverbio Græco notatum est.

XXXIX. Sed orbatus utroque filio, quorum Germańcus in Syria , Drusus Romæ obierat, secessum’ Campaniæ petiit, constanti ? et opinione et sermone pæne omnium , quasi neque rediturus unquam, et cito mortem etiam obiturus : quod paulo minus utrumque evenit. Nam neque Romam amplius rediit; sed et paucos post dies

Tacit. Annal. I, 47, « ut jamjam et, ut Erasmus in Adagiis sub hoe que iturus , legit comites, conqui. nomine dicit, de iis adhibebatur, sivit impedimenta (id est vehicula qui in moliendis negotiis , quum comprehendere Nostri), adornavit multa se facturos minarentur, ninaves ; mox hiemem aut negotia hil tamen conficiebant, aut, quemvarie causatus , primo prudentes, admodum Terentius ait, qui sedulo dein vulgum, diutissime provincias moventes sese nihil promovebant, fefellit. » Idem, IV, 4, « vetus et occurrit etiain apud Cieer. ad Atsæpe simulatum proficiscendi in tic. XIII, 12, ubi de Varrone spem provincias consilium » dicit. Com de dedicando Ciceroni libro fameatus Ernest. et Oudend. non de ctam dudum frustrante, « Biencibariis, sed de jumentis vehiculis nium præteriit, quum ille Kennisque, quæ certis intervallis muta aidns assiduo cursu cubitum nullum bantur, intelligunt, atque convenit processerit; » vide Manutium. ei significationi verbum disponere. XXXIX. I.

Quorum Germanicus Consentit etiam Schellerus in Le in Syria.. obierat; Antiochiæ, ann. xico sub voc. commeatus.

772. Vide Tacit. Annal. II, 69 sez. 2. Callippides. Ita edidimus, non cf. infra

сар.

52. Drusus Romæ ; Gallipides, ut plerique. Sine dubio veneno a Sejano exstinctus, aun. enim Καλλιππίδης ille est, των τρα 776. Tacit. Ann. IV, 8; Dio, LVII, godi oxpoths, quem Xen. Sym 22, qui ad ann. 775. refert. pos. II, 11, et Plutarch. Agesil. 2. Secessum Campaniæ petiit; 21, et in Apophthegm. Lacon.com ann. 779. Dio, LVIII, 1. Varias memorant, omnes motus gestus

memorat Tacit. que tanta corporis agilitate et imi

Annal. IV, 57. iationis verilate exprimere soli 3. Constanti.... sermone.... et tus, ut simia etiam nominaretur. cito mortem etiam obiturus. Tacit. Aristotelis, de Poet. cap. 18,

Græ Annal. IV, 58 : « Ferebant periti cum proverbium, quod singularem cælestium, iis motibus sideruin exquemdam hujus hominis mimum, cessisse Roma Tiberium, ut reditus nobis ignotum, spectare videtur, illi negaretur; unde exitii causa

secessus

causas

juxta Terracinam in prætorio, cui Speluncæ nomen est, inconante eo, complura et ingentia saxa fortuitu superne delapsa sunt: multisqué convivarum et ministrorum elisis, præter spem evasit.

XL. Peragrata Campania, quum Capuæ Capitolium, Nolæ templum Augusti, quam' causam profectionis prætenderat, dedicasset, Capreas se contulit; præcipue delectatus insula , quod uno parvoque litore adiretur, septa undique præruptis immensæ altitudinis rupibus, et' profundo maris. Statimque revocante assidua obtestatione

multis fuit, properum finem vite 57 : « diu meditato prolatoque sæconjectantibus vulgantibusque: ne pius consilio , tandem Cæsar in que enim tam incredibilem casum Campaniam, specie dedicandi temprovidebant , nt undecim per an pla, apud Capuam Jovi, apud Nonos libens patria careret, etc. » Tam Augusto, sed certus procul

4. In prætorio ; villa , palatio. Urbe degere, » quo loco ferri posse Tacit. Annal. IV, 59: « Vesceban existimo ellipsin verbi, cui varie rar in villa , cui vocabulum Spe- subvenire conantur interpretes. lunce, mare Amuclanum inter Fun- Capitolium pro templo Jovis dicidanosque montes, nativo in specu: tur, ut Calig. 57. Capitolium Beneejus os, lapsis repente saxis, obruit venti commemoratur a Nostro, quosdam ministros; hinc metus in Illustr. Gramm. e. 9. omnes et fuga eorum, qui convi 2. Et profundo maris. Al. mari. sium celebrabant. Sejanus genn

Nolui mutare Græcismum, Tacito vultuque et manibus

super

Cæsa maxime frequentatum. Ille enim, rem suspensus, opposuit sese inci. obstantia silvarum, occulta salnum, clentibus; atque habitu tali reper

humidum paludem , prominentia tus est a militibus, qui subsidio ve montium, asperrimum hiemis, elc.

- Pro est, vulg. erat. Plura collegit Heinsius ad Ann. I, A Spelunca, quam memorat etiam 41. Profundum est pro substantiPlin. llist. Nat. III, 9, nune adhuc vo, quod non convenit loco Calig. dicitur il mar di Sperlonga. 37, jacte moles in festo ac profundo

5. Inconante eo. Explicant in mari, quem temere adducunt, quitus cænante. Sed nullus dubito, bus hic placet mari. De ipso loco quin legendum sit cænante , quod Tacit. IV, 67: « Solitudinem ejus in Cod. invenit Lipsius. Idem ad (insulze ) placuisse maxime credideTacit. ). c. emendat in cænantem rim, quoniam importuosum circa eum. Ita Tiberium non evasisse, mare, et vix modicis navigiis paududum monuerunt alii.

ca subsidia, neque appulerit quisXL. 1. Quam causam profectio- quam, nisi gnaro custode. » Id est nis pretenderai. Tacit. Annal. IV, unum parvumque litus Nostri.

nerant.» -

populo, propter cladem, qua apud Fidenas supra : xx hominum millia, gladiatorio munere, amphitheatri ruina perierant, transiit in continentem, potestatemque omnibus adeundi sui fecit: tanto magis, quod Urbe egrediens, ne* quis se interpellaret, edixerat, ac toto itinere adeuntes summoverat.

XLI. Regressus in insulam, Reipublicæ quidem curam usque adeo abjecit, ut postea non decurias' equitum unquam supplerit; non Tribunos militum ? Præfectosque, non ' provinciarum præsides ullos mutaverit; Hispaniam et Syriam per aliquot annos sine4 consularibus legatis habuerit; Armeniam” a Parthis occupari, Mæsiam

3. Supra XX hominum millia... 2. Præfectosque, scil. alarum. perierant. Describit rem Tacit. IV, Junguntur enim Tribuni militum. 62 seq. qui cap. 63, « quinquaginta Male Casaubon. eos intelligit, qui hominum millia eo casu debilitata exercitibus rebusque bellicis præevel obtrita sunt. » Suetonius mor rant. Reliqui tacent. tuos tantum numerat. Sequitur eum 3. Non provinciarum præsides ulOros. VII, 4, « Amphitheatri cavea los mutaverit. Tacit. Annal. , 80: populo gladiatorium munus spe « Id quoque morum Tiberii fuit, ctante collapsa est , et plus quam continuare imperia , ac plerosque XX millia hominum occidit. » ad finem vitæ in iisdem exercitibus 4. Ne quis.... edixerat, ac...

ad aut jurisdictionibus habere. Causeuntes summoverat. Tacit. IV, 67: sæ variæ traduntur: alii tædio novce « At Cæsar, dedicatis per Campa curæ semel placita pro æternis serniam templis, quamquam edicto vavisse ; quidam invidia, ne plures monuisset, ne quis quietem ejus fruerentur. Sunt qui existiment, ut irrumperet (lege emendatione cer callidum ejus ingenium, ita anxium tissima interrumperet), concursus judicium. » Cf. et Annal. IV, 6, et que oppidanorum, disposito mili- Joseph. XVIII, 6, 5. te, prohiberentur, perosus tamen 4. Sine consularibus legatis. municipia et colonias omniaque in Conf. ad August. cap. 47. Provincontinenti sita , Capreas se in insu ciarum autem Cæsarearum præsiJam abdidit. ,

des legati Cæsaris vel ProprætoXLI. 1. Decurias equitum. De res dicebantur, quamquam Consu. re militari intelligo cum Oudend. lares essent. Hispaniam Tarraco et Wolfio aliisque, quoniam de ea nensem, et Lusitaniam, et Syriam, in toto capite sermo, non de de ad Cæsaris provincias refert Dio, curiis judicum cum Lipsio et Er- LIII, 12. nestio.

5. Armeniam, etc. Conf. Dio,

a Dacis Sarmatisque, Gallias a Germanis vastari neglexerit; magno dedecore imperii, nec minori discrimine.

XLII. Ceterum secreti licentiam nactus, et quasi civitatis oculis remotus, cuncta simul vitia, male diu dissimulata , tandem profudit : de quibus singillatim ab exordio referam. In castris, tiro etiam tum, propter nimiam vini aviditatem, pro Tiberio, Biberius; pro Claudio, Caldius; pro Nerone, Mero vocabatur. Postea Princeps in ipsa publicorum’ morum correctione cum Pomponio Flacco et L. Pisone noctem continuumque biduum epu

LVIII, 26, ad ann. 788, et Tacit. vilis sententiæ sponte auctor, et VI, 31, qui, non prorsus neglexisse quotiens necessitas ingrueret , sarem Tiberium , docet. De Mæsia pienter moderans. Patrem ei CenGalliaque, a vicinis populis infe sorium fuisse memoravi; ætas ad statis, nihil, quod scio, reliqui scri octogesimum annum processit; de ptores.

cus triumphale in Thracia merueXLII. 1. Propter nimiam vini rat : sed præcipua ex eo gloria , aviditatem , etc. Plin. Hist. Nat. quod Præfectus Urbis recens conXIV, 22 (28), « ipsa juventa ad tinuam (lege recens conditam vel merum pronior fuerat ( Tiberius).. constitutam ) potestatem, et insoAttulit Burmann. carmen ineditum,

lentia parendi graviorem, mire cujus clausula:

temperavit. » Cf. Dio, LVIII, 19. Exinde plebs Quiritium vocavit

De ejus ebrietate Seneca , Epist. Non Claudium Tiberium Neronem, LXXXIII : « L. Piso, Urbis custos, Sed Caldium Biberium Meroncm.

ebrius, ex quo semel factus est, 2. Publicorum morum correctio- fuit; majorem partem noctis in conde qua vide сар. . 33.

vivio exigebat; usque in horam sex3. Cum Pomponio Flacco; qui tam fere dormiebat; hoc erat ejus Consul ann. 770 (Tacit. Annal. matutinum. Officium tamen suum, II, 41; Dio, LVII, 17), Mæsiæ quo tutela Urbis continebatur, dipræfectus ann. 772, Rhascupoliin ligentissime administravit, etc. » De per fraudes cepit (Tacit. II, 66 annis præfecturæ ejus disputat Erseq. Velleius, II, 129), Syriæque nest. ad h. I. et ad Tacit. Annal. Proprætor obiit ann. 786 (Tacit. VI, 11. Meruisse eam compotatio. VI, 27). Vide Glandorp. Onomast. ne, testis etiam Plinius, loco supag. 703, et Heinsium ad Ovid. ex

« Eaque commevdatione Ponto, IV, 9, 58.

credidere L. Pisonem Urbis Romæ 4. Et L. Pisone. Obiit ann.

785. curæ ab eo (Tiberio) delectum, Tacit. VI, 10: «Per idem tempus quod biduo duabusque noctibus L. Piso Pontifex, rerum in tanta perpotationem continuasset apud claritudine, falo obiit; nullius ser ipsum jam Principem.

ne;

pra cit.«

« ΠροηγούμενηΣυνέχεια »