Εικόνες σελίδας
PDF
Ηλεκτρ. έκδοση

lando potandoque consumsit: quorum alteri Syriam provinciam , alteri præfecturam Urbis confestim detulit: codicillis quoque « jucundissimos et omnium horarum amicos » professus. SestioGallo , libidinoso ac prodigo seni, olim ab Augusto ignominia notato, et a se ante paucos dies apud Senatum increpito, conam ea lege condixit, ne quid ex consuetudine immutaret, aut demeret, utque nudis puellis ministrantibus cænaretur. Ignotissimum quæsturæ candidatum nobilissimis anteposuit, ob epotam in convivio, propinante se, vini amphoram. Asellio Sabino sestertia ducenta donavit pro dialogo, in quo boleti, et ficedulæ, et ostreæ, et turdi certamen induxerat. Novum denique officium instituit a voluptatibus, præposito Equite Romano, T. Cæsonio Prisco.

XLIII. Secessu vero Capreensi etiam sellariam' excogitavit, sedem arcanarum libidinum : in quam undique conquisiti puellarum et exoletorum greges, monstrosique concubitus repertores , quos spintrias appellabat, triplici serie connexi, invicem incestarent se coram ipso, ut aspectu deficientes libidines excitaret. Cubicula plurifariam disposita tabellis ac sigillis lascivissimarum picturarum et figurarum adornavit, librisque? Elephantidis instruxit, ne cui in opera edenda exemplar imperatæ schemæ deesset. In silvis quoque ac nemoribus passim Venereos locos commentus est, prostantesque per antra

5. Sestio Gallo. De Sestiis seu trias, qui muliebria et alia monstroSextiis Gallis vide Glandorp. pag. sa corporibus patiebantur. 799, ubi hunc omisit.

2. Librisque Elephantidis, etc. XLIII. 1. Sellariam excogitavit. Molles Elephantidos libellos meTacit. Annal. VI, 1, « Tunc primum morat Martial. Epigr. XII, 43, 4. ignoia ante vocabula reperta sunt, 3. Schemæ. Al. scence. Exñua disellariorum et spintriarum , ex foe citur de modo exercendæ libidinis, ditate loci ac multiplici patientia , et venisse videtur mutatio a Jibraetc. » CE. Dio, LVIII, 22. Non li- rio, quem offendit genitivus inquel, unde Tiberius vocaverit spin. solentior. Vide Turneb. Advers.

et cavas rupes, ex utriusque sexus pube, Paniscorum et Nympharum habitu : palamque jam et vulgo nomine insulæ abutentes, 4 Caprineum dictitabant.

XLIV. Majore adhuc et turpiore infamia flagravit, vix ut referri audirive, nedum credi fas sit : quasi pueros primæ teneritudinis , quos pisciculos vocabat, institueret, ut natanti sibi inter femina versarentur, ac luderent, lingua morsuque sensim appetentes'; atque etiam , quasi infantes firmiores , necdum tamen lacte depulsos, inguini, ceu papillæ, admoveret; pronior sane ad id genus libidinis et natura et ætate. Quare’ Parrhasii quoque tabulam , in qua Meleagro Atalanta ore mori geratur, legatam sibi sub conditione, ut, si argumento offenderetur, decies pro ea sestertium acciperet, non modo prætulit, sed et in cubiculo dedicavit. Fertur etiam in sacrificando quondam , captus facie ministri acerram præferentis, nequisse abstinere, quin , pæne vixdum re divina peracta, ibidem statim seductum constupraret, simulque fratrem ejus tibicinem; atque utrique mox, quod mutuo flagitium exprobrarant, crura fregisse.

XLV. Feminarum quoque, et quidem illustrium, capitibus quanto opere , solitus sit illudere, evidentissime

XIV, 17. Pro imperatæ, scilicet a 2. Quare Parrhasii... tabubam, Tiberio , al. vitiose imparatæ vel etc. Plin. H. N. XXXV, 10(XXXVI, impetratæ.

5), ubi de Parrhasio exponit: Pin4. Caprineum. Nescio, cur pro xit et Archigallum; quam picturam baverint viri docti emendationes amavit Tiberius Princeps; atque, Kampiar eum, vel xezpęy eum. Si Ca ut auctor est Decius Eculeo , LX prineum esset corruptum,

insulæ sestertiis æstimatam cubiculo suo tamen nomen substituendum. inclusit. » Eamdem picturam Sue

XLIV. 1. Ut natanti sibi.... sen tonium et Plinium dicere, putat sim appetentes. Domitianum haud Harduin. ad illum locum. Equidem absimili voluptatis genere inter vul auctorem nostrum in argumento gatissimas meretrices natare fama tabulæ facilius errasse existimo, fuit (Domit. cap. 22).

quam Plinium , qui ex instituto de

apparuit Malloniæ cujusdam exitu, quam perductam , et quicquam' amplius pati constantissime recusantem, delatoribus objecit; ac ne ream quidem interpellare desiit, « Ecquid pæniteret: » donec ea, relicto judicio, domum se abripuit, ferroque transegit, obscænitate oris hirsuto atque olido seni clare exprobrata. Unde nota in Atellanico exodio, proximis ludis assensu maximo excepta, percrebruit: « Hircum vetulumcapreis naturam ligurire.

XLVI. Pecuniæ' parcus ac tenax, comites o peregrina

his rebus egit. Ceterum de eodem satyrici'argumenti, sic dictis, ut Parrhasio Plinius ; « Pinxit et mino Diomedes ait, a civitate Oscorum ribus tabellis libidines, eo genere Atella, in qua primum coeptæ, et petulantis joci se reficiens. » exhibitis plerumque post tragoedias

XLV. 1. Et quicguam amplius ad exigendam tristitiam , vide BuRecte boc prætulerunt Oudendorp. - lenger. de Theatro, 1,9, pag. 851, Ernest. Wolf. alteri, nec quicquam, tom. IX Thes. Græv. quod junctum verbo recusantem 3. Capreis. Servavimus ob omcontrarium prorsus sensum efficit. nium Codd. auctoritatem, quamQuicquam amplius interpretantur, quam capreæ plerumque capræ diquicquam præter coitum. Per svor- cuntur, ut ostendit ad hunc locum propór dictum puto de coitu ipso. Oudend. qui ideo dedit capris. Puto, Perductam autem intelligo, in do illud discrimen non semper obsermum Tiberii vi ductam vel raptam, vatum, et præferendum hic capreis, ut stuprum ibi pateretur.

etiam ad genus femininum facilius 2. Nota. Codices alii, mora. Græ agnoscendum rius poopér, feminam fatuam, Tur XLVI. 1. Pecuniæ parcus ac teneb. Advers. XIV, 17, versum ab nax. Contra Tacit. Annal. I, 75, histrionibus tractim pronunciatum dicitur u eroganda per honesta peintelligunt. Utrumque contra loci cuniæ cupiens, eamque virtutem sententiam. Alii corrigere malue diu retinuisse, quum ceteras exuerunt locum, ut Burmann. nota vox, ret, » et III, 18, « satis firmus adOudend. mira in Atellanico exodio versum pecuniam. » Ita et Lio, LVII, vox, et probavit Wolfius. Puto no 10, ubi pluriina munificentiæ exemtam esse versum, mores Tibcrii no. pla commemorat. Videtur igitur tantem, sive, in quo notam libidi auctor de parcimonia tantum lonum ejus quærebant auditores. Ea qui, quam erga se ipsum suosque ipsis hadis assensu maximo excepta observavit. est, et postea percrebruit, in vulgi 2. Comitesperegrinntionum. Amiserinonem vemit. -De excdiis Atel cos sic dici Principis et propinquos, lanicis, id est, fabulis jocosi atque philosophos etiam et grammaticos

tionum expeditionumque nunquam salario, cibariis tantum, sustentavit; una modo liberalitate , ex indulgentia vitrici , prosecutus, quum ,

tribus classibus factis pro dignitate cujusque, primæ sexcenta sestertia, secundæ quadringenta distribuit, ducenta tertiæ, quam non amicorum , sed gratorum appellabat.

XLVII. Princeps neque opera ulla magnifica fecit (nam et quæ' sola susceperat, Augusti templum, restitutionemque Pompeiani theatri, imperfecta post tot annos reliquit), , neque spectacula omnino edidit; et iis, quæ ab aliquo ederentur”, rarissime interfuit, ne quid exposceretur, utique : postquam comædum Actium coactus est manumittere. Paucorum Senatorum inopia sustentata ,

aliosque doctos homines , quos in evecta fidem , templum patri moliitineribus secum ducere solebat, tur! quam magnifico animi tempedocet Ernest. Exc. ad hunc locum. ramento Cn. quoque Pompeii mu

3. Gratorum. Al. Græcorum, et nera absumta igni restituit ! qui, Græv. voluit Graiorum. Sed inter quicquid unquam claritudine emiamicos etiam Græci, et Romani in- nuit, id veluti cognatum censet ter gratos i. e. quibus delectaretur, tuendum. » quamquam non ad interiorem ami 2. Et iis.... rarissime interfuit. citiam admissis.

Diversus in hoc prorsus est Dio, XLVII. 1. Que sola susceperat. LVII, 11, quem dissensum recte Dio, LVII, 10, plurima ædificia ab conciliat Fabricius ita, ut Dionem eo perfecta scribit, quamquam suo de priori Tiberii tempore, in quo nomine non inscripto, nullum sus summa ejus comitas, Suetonium ceptum, nisi Augusti templum Ro de posteriori, ubi veram indolem mæ. Cum Nostro consentit Tacit.

exuerat, exponere censeat. Ab Annal. VI, 45: «Ne publice qui- aliquo est ab ullo alio, quicumque dem, nisi duo opera, struxit, tem

demum esset. plum Augusto, et scenain Pom 3. Utique postquam; id est, præpeiani theatri, eaque perfecta, con sertim postquam. Ita Liv. III, 65, temtu ambitionis, an per senectu « utique postremis mensibus,quum, haud dedicavit. » Utrumque

elc. » VI, 20, utique postquam opus absolvit et dedicavit Caligula sordidatum reum viderunt; » XLV, ann. 790. Vide Calig. 21; Dion. 23, «utique si. „ In verbo coactus LIX , 7. Magnificis verbis Velleius, est non argutandum erat interpreJI, 130: « Quanta suo suorumque tibus. Cogere est vehementibus prenomine exstruxit opera ! quam pia cibus, quibus resistere aliquis non munificentia, superque humanam audet, efflagitare. Ita dverálov sze

tem,

ne pluribus opem ferret, negavit, se aliis subventurum, nisi 4 Senatui justas necessitatum causas probassent. Quo pacto plerosque modestia et' pudore deterruit: in 6 quibus Hortalum, Q. Hortensii oratoris nepotem, qui, permodica re familiari, auctore Augusto, quatuor liberos tulerat.

XLVIII. Publice munificentiam bis omnino exhibuit: proposito' millies sestertio gratuito in triennii tempus;

sar,

pe dicitur. Vide quos laudat Kreb monebat, » et, « jussus ab Imperasius in Lexico N. T. sub voc. draga tore uxorem duxi. » Quum subsiκάζω. .

dium rei familiaris sibi suisque pe4. Nisi Senatui..... probassent. tiisset , durissimum responsum tuVell. II, 129, «Senatorum censum, lit, « neque n ita Tacit. ibid. cap. quum id Senatu auctore facere po 38 fin., « miseratus est posthac Tituit, quam libenter explevit, ut ne berius, quamvis domus Hortensii que luxuriam invitaret, neque ho pudendam ad inopiam delaberenestam paupertatem pateretur di tur. » Ann. 769. gnitate destitui. » Tacit. Annal. II, XLVIII. 1. Proposito millies se37, « Census quorundam Senato stertio, id est, oblato, sive, ut Tarum juvit. » Cf. Dio, LVII, 10. De cit. qui totam rem exponit Annal. censu senatorio, quo qui carebant, VI, 16, 17, disposito per mensas. Is senatoriam dignitatem obtinere non enim c. 17, « donec tulit

opem

Cæpoterant, nisi Principis liberali disposito per mensas millies tate adjuvabantur, diximus ad Au- Sestertio, factaque mutuandi copia gust. cap. 41.

sine usuris (i. e. gratuito, cf. Cæs. 5. Pudore. Muller. in Sched. sua 27) per triennium, si debitor podet pudor. Ingrata tamen subjecti pulo in duplum prædiis cavisset. » est mutatio.

Dion. LVIII, 21. Poslea difficultas 6. In quibus Hortalum, etc. Ta nummaria apud Tacit. est inopia cit. 1. c. « quo magis mirum fuit, rei nummariæ. Idem Senatusconquod preces M. Hortali nobilis ju sultum, de quo Noster, ita refert: venis, in paupertate manifesta , « ad hoc Senatus præscripserat , superbius accepisset. Nepos erat duas quisque fenoris (i. e. patrioratoris Hortensii, illectus a D. monii sub fenore elocati) partes in Augusto liberalitate deciés Sester agris per Italiam collocaret, » id tii, ducere uxorem, suscipere li est, ad agros aliasque possessiones beros, ne clarissima familia exstin

emendas converteret , nempe ne gueretur. » Quod auctore Augusto pecunia in paucorum loculis conliberos tulisse dicitur, id ipse Hor dita jaceret, sed ut venditione detalus apud Tacitum, « hos bitorum et emtione a creditoribus sponte sustuli, sed quia Princeps facta in communem usum rediret.

non

« ΠροηγούμενηΣυνέχεια »