Εικόνες σελίδας
PDF

bertatem ? O quantum potuit insana pinauríc! APPEND. Et in aliorum conscientias, quam omnes verbis IU. rejicimus, plerique re exerere cupimus, dominandi libido! Benedictus Deus, qui alium plerumque, in hoc nostro orbe, animum indiderit!

No. XXV.
Archbishop Wake's letter to Mr JABLONSKI, in

answer to the two following questions :

An de Unione Evangelicorum cum Ecclesia Romana
agendum sit?

Vel,
An omnis ea de Re Tractatio tanquam periculosa et

fallax omnino sit evitanda?

UOD de fædere nescio quo cum Pontificiis
ineundo scribis somniare temeriaros quosdam

apud vos homines suæ tranquillitatis magis quam veritatis amatores; non possum non mirari ecquod inde commodi Ecclesiis Reformatis proponunt. Adeone ulli e nostris aut incognita aut inexperta est Romanensium superbia atque tyran. nis, ut credatur vel illos a suo fastigio potestatis, ac infallibilitatis, nostri gratia, sese dimissuros, vel nos eorum causa ad servitutem tam diu rejectam ultro iterum redituros ? Hoc tam perniciosum, tam infame facinus, ab animis omnium nostrorum longe avertat Deus! imo potius bona, patriam, parentes, omnia relinquamus quam ut sic invenia. mur étegoGuryõrtes cristos : (quidni enim ipsis hic Apostoli vocibus utar?)

Neque tamen sic intelligi vellem quasi omnem omnino de pace tractatum etiam cum Pontificiis refugiendum putarem. Tractemus, si libet: sed ut decet, cum æqualibus : Neque aut nos in illos potestatem indebitam nobis arrogemus, neque illis in nos concedamus. Christiani sunt illi ? et nos Christiani. Catholici? et nos Catholici.

Errare

[ocr errors]

APPEND Errare nos possumus? etiam illi possunt errare.
III. Liberi sunt illi a dominio nostro? neque nos illis

ulla in re subditi sumus. Si igitur cum illis om-
nino.sit agendum, ante omnia necesse fueritin præ-
vias conditionestractandiconvenire; utque mutuo
statuatur, nullum esse inter eos vel inter nos infal-
libilitatis prærogitivam, alterutrinostrum a Christo
concessam. Posse utrinque errari,forte et utrinque
erratum esse. Utrorumque ergo dogmata libere
examinanda, et ad amussim verbi Dei exigenda.
Renuntiandum insuper pretensæ auctoritati tum
summi quem vocant Pontificis, tum Ecclesiæ Ro-
manæ in alias Christi Ecclesias; ut sic, ab eorum
dominationețuti,ex æquo cum illis agere possimus.
De pluribus atque præcipuis Doctrinæ Christianæ
capitibus, in quibus utrinque consentimus, nulla
lis erit. Decæteris consideretur imprimis quousque
invicem concordari valeat; et in quibus nondum
in eandem sententiam concurri potest, quæratur
porro, an talia sint, quæ salva pace mutuo tole-
rari nequeant." Si hoc conveniatur, quæratur de-
nique de Liturgia Publica, an talem nobis exhiberi
curabunt, ut omnes simul ad eundem Dei cultum
amice accedere valeamus. Si qui sint Romanæ
Ecclesiæ Symmystæ adeo æqui, ut his conditioni-
bus sincere nobiscum agere velint, non video cur
ab eorum colloquio abstineamus. Absque hujus-
modi stipulatione præmissa frustra cum iis tracta-
bimus: nisi sub pacis conciliandæ prætextu veri-
tate renuntiare decreverimus.

Habes, vir clarissime, meam qualemcunque hac
de re sententiam : Extemporaneam quidem illam,
nec prò materiæ dignitate satis ponderatam ; sed
tamen justam, et, nisi ego plurinium fallor, talem
a qua absque extremo periculo nunquam a nostris
discedi possit. Faxit Deus, ut in hisce consideran-
dis non tam nostra quæramus quam ea quæ sint
Jesu Christi! Nec adeo hujus seculi pacem ame-
mus, ut futuri præmia amittamus. Tibi, vir præ-

m. stantissime, stantissime, sapientiam, prudentiam, eruditionem APPEND. non vulgarem concessit Deus: etiam constantiain III. in veritate tuenda, pro qua tanta et huc usque passus fueris, et deinceps pati te paratum ostendis. Tuo itaque exemplo alios instruas, neque concordiam atque unionem cum ullis Christi discipulis, ubi justis conditionibus iniri possit, pertinaciter refugere; neque iniquis conditionibus stolide timideve, admittere : aut vana spe pacis ucliniti, ad servitutis Papalis jugurn colla submı tere, quod neque nos, neque patres nostri ferre potuere, Hoc tam grave scandalum, tam perniciosam prævaricationem ab Ecclesiis Reformatis ut semper avertat Deus, summo ardore precatur,

Spectatissime Vir,
Frater tuus in Christo colendissimus, &c.
Maii 22, 1719.

THE following Tables have been compiled

1 with much attention and pains from the best authors; and it is therefore hoped that they will be considered as a useful addition to Dr MOSHEIM's work; and the more so, as they are not confined to the persons and things contained in it.

· The dates, that are placed in the columns which contain the SOVEREIGN PRINCES and Popes, are designed to mark the year of their decease.

As several of the Ecclesiastical and Theological Writers, mentioned in these Tables, deserve a place also among Profane Authors, on account of their Philosophical, Literary, or Historical Productions; so their names will be repeated in the two distinct columns that contain the learned men of each century.

It is further to be observed, that the Romish Church, even long before the time of the Reformation, looked upon many persons as Heretics whom we, on our principles, cannot consider in the same light, and whose doctrines really tended to promote that Reformation in which we glory. I have therefore, in many places, added the words real or reputed after Heretics, rather than seem to submit to the decisions of a superstitious Church in this matter.

[ocr errors][ocr errors]
[merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][merged small][ocr errors]
« ΠροηγούμενηΣυνέχεια »