Εικόνες σελίδας
PDF
Ηλεκτρ. έκδοση

ΠΛ Α Τ Ω Ν Ο Σ

ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑ.

ΠΛΑΤΩΝΟΣ

ΣΩΚΡΑΤΟΥΣ ΑΠΟΛΟΓΙΑ.

a

Cap. Ι. "Ο τι μεν υμείς, ώ άνδρες Αθηναίοι, πεπόνθατε υπό των εμών κατηγόρων, ουκ οίδα εγώ δ' ούν και αυτός υπ' αυτών ολίγου έμαυτού επελαθόμην· και ούτω πιθανώς έλεγον, καί τοι αληθές γε, ως έπος ειπείν, ουδέν ειρήκασι. μάλιστα δε αυτών εν εθαύμασα των πολλών ών εψεύσαντο, τούτο, ενώ έλεγον, ως χρήν υμάς ευλαβείσθαι, μη υπ' εμού εξαπατηθήτε, ° ως δεινού όντος λέγειν. το γαρ μη αισχυνθήναι, ότι αυτίκα υπ' εμού εξελεγχθήσονται έργω, επειδάν μηδ' όπωςτιούν φαίνομαι δεινός λέγειν, τούτό μοι έδοξεν αυτών αναισχυντότατον είναι, ει μη άρα δεινόν καλούσιν ούτοι λέγειν τον ταληθή λέγοντα: ει μεν γάρ τούτο λέγουσιν, ομολογοίην αν έγωγε ου κατά τούτους είναι ρήτωρ.8 ουτοι μεν ούν, ώςπερ εγώ λέγω, ή τι ή ουδέν αληθές είρήκασιν. h υμείς δ' εμού ακούσεσθε πάσαν την αλήθειαν. Ού μέντοι μα Δί', ώ άνδρες Αθηναίοι, κεκαλλιετημένους γε λόγους, ώςπερ οι τούτων, ρήμασί τε και ονόμασιν, ουδε κεκοσμημένους, αλλ' ακούσεσθε είκή λεγόμενα τους επιτυχούσιν ονόμασι πιστεύω γαρ δίκαια είναι και λέγω,*και μηδείς υμών προσδοκησάτω άλλως. ουδέ γάρ αν δήπου πρέπoι, ώ άνδρες, τήδε τη ηλικία, ώςπερ μειρακίω πλάττοντι λόγους εις υμάς ειςιέναι. και μέντοι και πάνω, ώ άνδρες Αθηναίοι τουτο υμών δέομαι και παρίεμαι. έαν δια των αυτών λόγων ακούητέ μου απολογουμένου, δι' ώνπερ είωθα λέγειν και εν αγορά επί των τραπεζών, ίνα υμών οι πολλοί ακηκόασι, και άλλοθι, μήτε θαυμάζειν μήτε θορυβεϊν° τούτου ένεκα. έχει γαρ ουτωσί. νύν εγώ πρώτον επί δικαστήριον αναβέβηκα, έτη γεγονώς πλείω εβδομήκοντα:P άτεχνώς oύν ξένως έχω της ενθάδε λέξεως. ώςπερ ούν άν, εί τω όντι ξένος ετύγχανον ών, ξυνεγιγνώσκετε δήπου άν μοι ει εν εκείνη τη φωνή τε και το τρόπο έλεγον, εν οιςπερ έτεθράμμην, και δη και νύν τούτο υμών δέομαι δίκαιον, ώς γ' εμοί δοκώ, τον μέν τρόπον της λέξεως εάνίσως μεν γάρ τι χείρων, ίσως δε βελτίων αν είη–, αυτό δε τούτο σκοπεϊν και τούτο τον νούν προςέχειν, ει δίκαια λέγω, ή μή δικαστού μεν γαρ αύτη αρετή, ρήτορος δε ταληθή λέγειν.

II. Πρώτον μεν ούν δίκαιός είμι απολογήσασθαι, ώ άνδρες Αθηναίοι, προς τα πρώτα μου ψευδή κατηγορημένα και τους πρώτους κατηγόρους, έπειτα δε προς τα ύστερα και τους υστέρους. Έμού γαρ πολλοι κατήγοροι γεγόνασι προς υμάς, και πάλαι πολλά ήδη έτη και ουδέν αληθές λέγοντες· ους εγώ μάλλον φοβούμαι και τους αμφί "Ανυτον, καίπερ όντας και τούτους δεινούς. άλλ' εκείνοι δεινότεροι, ώ άνδρες, οι υμών τους πολλούς εκ παίδων παραλαμβάνοντες έπειθόν τε και κατηγόρουν εμού ουδέν αληθές, ως έστι τις Σώκρατης, σοφός ανήρ, τα τε μετέωρα φροντιστής, και τα υπό γής άπαντα ανεζητηκώς, και τον ήττω λόγον κρείττω ποιών. ούτοι, ώ

« ΠροηγούμενηΣυνέχεια »