Εικόνες σελίδας
PDF
Ηλεκτρ. έκδοση

duplum possent, ad certum tempus indulsit. Senatorum censum ampliavit, ac pro octingentorum millium' summa duodecies sestertio taxavit, supplevitque non habentibus. Congiaria 4 populo frequenter dedit, sed diversæ fere summæ : modo quadringenos, modo trecenos, nonnunquam ducenos quinquagenosque nummos: ac' ne minores quidem pueros præteriit, quamvis non nisi ab undecimo ætatis anno accipere consuessent. Frumentum 6 quoque in annonæ difficultatibus sæpe levissimo, interdum nullo

de summa duplo majore cautionem cies IIS ) augendum viam sibi painterponere possent. Gallice, « qui rasse Augustus videtur. Hæc igitur • pouvaient répondre du double de sunt tertia quadringenta apud Ju« la somme qu'il leur prêtait. » venal. Sat. XIV, 326, quæ censum

3. Ac pro octingentorum millium senatorium significare patet. Vide summa duodecies sestertio taxavit. Rupert. ad h. I. et ad ejusdem Sat. In utraque summa dissentit Dio : VII, 118, ubi verba e Dodwell. priore, quam facit oʻxs peuprédov, Annal. Quintil. huc facientia transid est, quadringentorum millium cripsit.

cripsit. - Supplevitque, etc. SeHS.; posteriore, quam fuisse ait pius id factum memorat Dio. πέντε και είκοσι μυριάδων, h. e. decies 4. Congiuria .... frequenter deHS. Jam contra eos, qui hunc Sue dit. Ilorura frequens mentio apud tonii et Dionis de censu senatorio Dionem;LI, 21, ann.725;LIII, 28, dissensum alterius utrius errori tri. ann. 730; LV, 10, ann. 752, et Tabuerunt, vel nostro loco pro duo cit. nost. edit. tom. IV, p. 260. decies legendum decies censuerunt, 5. Ac ne minores quidem pueros Perizon. in Dissert. de lege Voconia præteriit. Sic Trajanum prolixe lauostendit, ante Augustum hunc cen dat Plinius, quod ad congiaria sua sum octingentorum millium fuisse, infantes quoque adınitteret. ob belloruin civilium calamitates 6. Frumentum quoque... admenortamque inde hominum paupe sus est. De frumento, populo ex riem redactum quidem ad tempus publico singulis mensibus diviso, ad quadringenta millia, auctum vide

que

diximus ad Cæs. 41. Hoc tamen postea ad decies HS., tan loco sermo de extraordinariis frudem novo incremento ad duodecies mentationibus. Monum. Ancyr., HS., quam suinmam , quoniam uduodecim frumentationes frumenpost mortem Augusti duravit , in to privatim coemplo em.ensus sum. dicat Suetonius, ac nonnullis etiam Vide Contaren. de Frumentaria suppletam fuisse ab Imperatore, Principum Largitione, c. 3, quod ad ann. 757 narrat ipse Dio, LV, agit de frumentariis Principum lar13; qua liberalitate ad censum Se- gitionibus (Thes. Græv. tom. VIII, natorum ad eam summam (duode. pag. 951 seq.

pretio, viritim admensus est, tesserasque nummarias duplicavit.

XLII. Sed ut salubrem'magis quam ambitiosum Principem scires, querentem de inopia et caritate vini

populum severissima coercuit voce: « Satis provisum’a genero suo Agrippa, perductis pluribus aquis, ne homines sitirent. » Eidem populo, promissum quidem congiarium reposcenti?, « Bonæ se fidei esse, » respondit : non promissum autem flagitanti turpitudinem et impudentiam edicto exprobravit , affirmavitque, non daturum se, quamvis dare 4 destinarat. Nec minore gravitate atque constantia, quum, proposito congiarios, multos manumissos

XLII. 1. Salubrem magis quam ita et repeti et reposci potius quam ambitiosum ; i. e. qui vera Reipubli- peti vel posci, coll. Virgil. Æneid. cæ commoda præstare, multisque XII, 2, « sua nunc promissa ra morbis laboranti mederi, quam ni- posci. miis beneficiis multitudinis animos 4. Destinarat. Bene se habet inconciliare sibi mallet. Cf. Ernest.ad dicativus; nam verba sunt auctoTacit. Hist. I, 83, ambitiosum im. ris, non Augusti. Jungi autem perium interpretantem, et eumdem quamvis indicativo, docuere priTacit. Hist. II, 12, « Suedius Cle dem viri docti. Codices alii, destimens ambitioso imperio regebat... naret. Reitzius mallet destinarit. At, adversus modestiam disciplinæ cor si vel maxime esset oratio obliqua, ruptus.» Conf. Tacit. nost. edit, esse deberet destinasset, ob præcetom. III, pag. 120, et pag. 154, in dens affirmavit. notis.

5. Quum, proposito congiario, 2. Satis provisum, etc. Simile multos manumissos, etc. Non staquid de Pescennio Nigro tradit tim ut aliquis manumissus erat, ad Spartian. cap 7. Quum enim mili congiarium aliasve liberalitates adtes limitanei Ægypti vinum pete mittebatur, sed in tribum prius derent, Nilum habetis, respondit, et scribi oportuit (quod beneficium vinum quæritis?

ipsi patroni sæpe manumissis eme3. Reposcenti. Vera sine dubio bant) : hinc diserte Noster inserest sententia Reitzii, qui, Burman tosque civium numero addit. Jam no particulæ re vehementiæ notam autem repressa ab Augusto lucri tribuente, Ernestio ex argentei se cupiditas, quæ multos temporibus culi usu simplex pro composito di- illis impellebat, ut servos suos nullo ctum putante, h. I. potius re de discrimine ac per fraudem manubitum spectare censet, quod, ut mitterent, qui, in tribus divisi, ad potius reddi dicatur, quam dari, frumentationem, congiaria, et id

insertosque civium numero comperisset, negavit accepturos, quibus promissum non esset; ceterisque minus, quam promiserat, dedit, ut destinata summa sufficeret. Magna vero quondamo sterilitate, ac difficili remedio, quum venalicias et lanistarum familias, peregrinosque omnes, exceptis medicis et præceptoribus, partemque servitiorum, Urbe expulisset; ut tandem annona convaluit, « impetum? se cepisse » scribit, « frumentationes publicas in perpetuum abolendi, quod earum fiducia cultura agrorum cessaret: neque tamen perseverasse, quia certum haberet, posse per ambitionem quandoque restitui. » Atque ita o posthacrem '° temperavit, ut non minorem ara

genus alia legitimorum civium com credimus, sed fore), reposuerunt moda admitterentur, et mox ad ex uno Codice post se. At id expripatronos suos omnia deferrent.

ini jam videtur sequenti quando6. Magna vero quondam sterili que, i. e. aliquando post se, atque tate, etc. Orosius, VII, 3, con fateor, non adeo ine offendi illo temto templo Hierosolymitano eam posse. Certum enim vel persuasum calamitatem tribuit, additque e sibi quis habere potest, forsan foNostro : « Itaque anno imperii Cæ re , ut aliquid fiat, i. e. posse fieri. saris quadragesimo octavo, adeo Fortasse etiam posse inservit peridira Romanos fames consecuta est, phrasi futuri verbi restitui. Ceteut Cæsar lanistarum familias, om

rum, quum constet, infinitivum nesque peregrinos, servorumque præsentis sæpe poni pro infinitivo maximas copias, exceptis medicis fururi, de qua re cf. Oudend. ad h. et præceptoribus, trudi urbe præ I., malim omittere illud posse cum ceperit. » Cf. Dio, LV, 26, ad ann. Juutina et Aldina, additum forte 759. Præceptores intellige Græcos ab eo, quem vexavit infinitivus reγραμμάτων διδασκάλους. .

stitui, vel ortum ex post se , quod 7. Impetum se cepisse. Subjectum glossema erat vocis quandoque. h. I. est se. Infra, Calig. 43, « ex 9. Posthac. Ita e Codd. dederat peditionis Germanicæ impetum ce Rob. Stephanus, et reddidit Wolf. pit; » Othon. 9, « Ac statim mo Vulgo , post hanc rem , quod conriendi impelum cepit. »

fundere poterat lectorem, voc. 8. Posse per ambitioncm quan- post, i. e. postea, capientem pro doque restitui; per sequentes Im- præpositione. Burmannus conjicit peratores, ut populi favorem sibi potius. conciliarent. Quibus non placuit, 10. Rem temperavit, ut... ratiocertum haberet, posse ( quod enim nem duceret. Duceret edidi cum certuin habemus, id non posse fieri Wolfio, postquam idem jusserant

torum ac negotiantium, quam populi, rationem duceret.

XLIJI. Spectaculorum et assiduitate , et varietate atque magnificentia, omnes antecessit. Fecisse ludos se, ait, suo nomine' quater: pro aliis magistratibus, qui autabessent, aut non sufficerent, ter et vicies. Fecitque nonnunquam etiam vicatim, ac pluribus ? scenis, per omnium linguarum histriones. Munera o non in Foro modo, nec Amphi

ex Edd. antiquis Ernest. et Ou- largitiones perpetuo exspectaret aldend. Vulgo deduceret. Dicitur qui- que postularet. dem subinde deducere pro

ducere, XLII. 1. Ait, suo nomine quautcap.

tensas deilucere, etiam de. ter; in Monum. Ancyr., ubi, « ludos ducere carmen , rationem , ubi com feci meo nomine quater, aliorum positum proprie verbum est ex de autem magistratuum absentium ter et ducere ; sed alicujus rationem et viciens;» unde patet, non addeducere ferri nequit, neque, si dendum esse nostro loco et vicies Suetonius dixisset, Romanis auri post quater, vel legendum quadrabus placuisset. Quod ad sententiam gies, quæ Lipsii fuit sententia , attinet , non possum, quin disce Elect. II, 17. An vero repetendum dam a Casaub., qui putat, Augu sit vicies ex sequenti ter et vicies, slum, ut vulgi socordiam excita- quomodo Casaub.statuit, probante ret, ad frumentationem non minus Wolfio, ambigo adhuc. Exempla eos admisisse, qui agros colerent mihi desunt , æque ac Burmanno, et mercimonia exercerent(eos enim præmissi ita minoris, subjectique negotiantes intelligit), quani pau- majoris numeri, neque probanperes illos urbicos, qui soli ante da esset in auctore tam ambigua Augustum publico frumento ali so scribendi ratio. liti. At ita socordiam non excitas. 2. Vicatim....

per

omnium linset, sed auxisset, et ad plura ho- guarum histriones. Ita Cæsar. 39, minum genera propagasset. Potius: a edidit etiam ludos regionatim Urfrumentationes ita temperavit, mo be tota, et quidem per omnium deratus est, imminuit, ut aratorum linguarum histriones. » ac negotiantium, i.e. Equitum, qui 3. Munera. Hoc vocab. , quod vectigalia agrosque publicos con insertum emendationi Ernestii deduxissent, multisque manibus opus bemus, occupatæ tamen a Perizohaberent ad exercenda negotia co nio, et comprobatæ ingenio Oulendosque agros, non minus ratio dendorp., reliqui, Wolfium secunem duceret, haberet, mullis sci lus, qui tamen gravius ulcus hic licet pauperibus temperata frumen sedere putat. Quid, si nihil inseras, tatione ad laborem illis ministran et suppleas ex sequentibus venadum revocatis (alias enim agrorum tiones, ut sensus sit: Venationes cultura prorsus cessasset), quam po non in Foro modo, etc. et interpuli, i. e. plebis ipsius, quæ tales dum (id enim est aliquando) solam

theatro, sed in Circo et in Septis“, et aliquando nihil præter venationem edidit: athletas 5

quoque, exstructis in campo Martio sedilibus ligneis : item navale prælium , circa Tiberim cavato 6 solo, in quo nunc Cæsarum nemus est. Quibus diebus custodes in Urbe disposuit, ne raritate remanentium grassatoribus obnoxia esset. In Circo aurigas; cursoresque et confectores ferarum, et nonnunquam ex nobilissima juventute, produxit. Sed et Trojæ8 lusúın edidit frequentissime, majorum minorumve puerorum di

venationem sine alio munere edidit. Post sed supple etiam vel et, ut sæpe, quamvis h 1. multi addant et. Ceterum,

vide
quæ

de h. 1. disputat Walter. Observ. pag. 15 seq., qui ab initio capitis voc. spe. ctacula huc referendum, non inserendum , existimat.

4. Et in Septis. Septa erant in campo Martio, circumdata porticibus satis amplis, in quibus etiam comitia nonnunquam

habebantur. Conf. Dio , LII, 23, ad ann. 728. Sæpe ibi exhibita munera. Vide Calig. 18 et 21; Claud. 21; et cf. Donat. de Urbe Roma, III, 16 (Thes. tom. III, p. 746 seq.). De venationibus et athletis vide ad Cæsar. 10 et 39. 5. Athletas quoque ,

exstructis... sedilibus ligneis; ann. 726, quo Augustus sextum Consul. Dio , LIII, 1.

6. Circa Tiberim cavato solo ; ann. 752. Dio , LV, 10. Mon. Inc.

Navalis prælii spectaculum populo dedi trans Tiberim, in quo loco nunc nemus est Cæsarum, cavato solo, iu longitudinero mille et octingentos pedes , in latitudine mille erant et ducenti, in quo triginta rostratæ naves,

triremes et

quadriremes, plures autem minores inter se conflixerunt, Auicis et Persicis classibus pugnaverunt , præter remiges, millia hominum triginta circiter ;» ut suppletum nunc legitur. Conf. Vell. II, 100; Ovid. Art. Amat. I, 171 seq.; Tacit. Annal. XII, 56, et XIV, 15, ubi vide Lips. Cæsarum nemus dictum a Caio et Lucio, Agrippæ e Julia filiis.

7. Aurigas cursoresque. Dé aurigis vide Panvin. de Ludis Circensibus i, u; Bulenger. de Circo Rom. Ludisque Circ. cap. 50; de cursoribus, Panvin. II ("Thes. tom. IX, p. 310 seq.) et Bulenger. cap. 31; de confectoribus ferarum, Bulenger. de Venatione Circi, var. loc. (Thes. tom. eodem).

8. Trojæ lusum. Ita oprimi Codd. et scribendum sic esse, non ludum, probat Oudend., excitans Senec. Troad. 778, et Serv. ad Virgil. Æneid. V, 602. Sæpius ab Augusto edituin memorat Dio; ut XLVIII, 20, ad ann. 714; XLIX, 43, ad ann. 724; LI, 22, ad ann. ;25; LII, 1, ad ann. 726; et LIV, 26, ad ann. 741. Ceterum, cf. ad Cæs. 39.

Pro majorum, al. magnorum. Postea dedimus cum Ouden

« ΠροηγούμενηΣυνέχεια »